म कुनै झण्डा होइन,
म कुनै नक्सा होइन,
म त आमाको त्यो स्पर्श हुँ,
जसले तिमीलाई बचपनमा छोएर चल्न सिकायो।
म खेतको हरियाली हुँ,
श्रमिकको पसिनामा झल्किने पहिचान हुँ,
म ती पुराना गीतहरू हुँ,
जसमा गाउँको मुटु बोल्छ।
मलाई पूजा नगर झुठा भाषणले,
मलाई माया देउ कर्म र कर्तव्यले,
तिमीका सच्चा बोलीमा,
म स्वतन्त्र हुन्छु।
मेरो भाषा तिमी बोल्दा बाँच्छ,
मेरो आत्मा तिमीको सत्यमा बाँच्छ,
म तिमीभित्रको मान्छे हुँ —
जो डराउँदैन न्यायका लागि बोल्न।
म देश हुँ,
मलाई चिन्दा —
म कुनै राजा होइन,
म जनताको श्वास हुँ
म भाषा हुँ ।
म भाषा हुँ।
म भाषा हुँ।
No comments:
Post a Comment