साथीहरू छन्, रमाइला छन्,
गिलासमा हाँसो छ, बोतलमा चिठ्ठा।
म भने एक कुनामा, मौन एक आवाज,
न पीन्छु, न बोल्छु — बिर्सिन खोज्छु त्यो नाता आज।
नशा बिना पनि त रमाउन सकिन्छ,
मनको आत्मीयता कहाँ हरायो यत्रो भिडमा?
म नआएँ भने बोल्दैनन्,
आएँ भने पनि बोल्दैनन्।
म टाढा छु, तर टाढिन चाहन्न,
मन त लाग्छ — हाँस्न, रमाउन,
तर म नशा होइन, संवेदना बोकेर आएको छु,
यो दिल तिम्रो पनि हो, किन नस्वीकार गरौं?
हिजो तिमीहरूले साथ दिएकै थियौ,
आज किन मेरो सादगी बोझ लाग्न थाल्यो?
म नफर्किएको होइन,
तिमीहरू नै पर पर हिड्दै गयौ।
मलाई निम्ता देऊ, साँचो मनको,
जसले बोतल होइन, बाँकी दिनहरू बाँड्ने गर्छ।
म पनि तिमीहरूमै छु,
बस, मलाई तिमीहरूले देख्न बाँकी छ।
No comments:
Post a Comment