शर्त

शर्त थियो सन्तुष्टि को एउटा शब्द खोज्ने,

सन्तुष्टिका लागि अब एउटा चीज रोज्ने…

अरू लागे मन्दिर–मस्जिद, अनि हिमाल चढ्न,

म पनि के कम थिएँ र, थालें गिलास भर्न l

कसैले रोजे ध्यान–योगको बाटो,

कसैले रोजे देवालयको थातो,

म भने रोजे आफ्नै पीडाको घुट्की,

जसमा रुनु र हाँस्नु दुबै मिल्छ नि छुट्टी।

सन्तुष्टि त आखिर खोजाइ मात्र हो,

कसैलाई मन्त्रमा, कसैलाई स्वरमा,

मलाई चाहिँ फगत त्यो नशाको लहरमा

जहाँ  संसार बिर्सन अनौठो शहर l