तिमी गएपछि जीवन सुनसान बन्यो,
शून्य रातजस्तै, प्रत्येक दिन उघारिन थाल्यो।
मेरा सपनाको छायामा अटाएको प्यार थियौ।
तिमी मेरो जीवनको सबैभन्दा ठूलो हार थियौ,
तिमी पछि मैले जीवनमा केही हरिनँ,
साँच्चै भने त खुशीको स्वादै पाइनँ।
संसारलाई देखाउन हाँसो त बाँडेँ,
तर मनभित्र आँसुका नदी मात्र बगाएँ।
तिमी बिना गीतहरू सुरविहीन भए,
रङ्गिन फूलहरू पनि वसन्तहीन भए।
तिमी मेरो हार मात्र होइन, मेरो कथा थियौ,
तिमी गएपछि जीवन अधुरो कल्पनाहीन भयो।
No comments:
Post a Comment