समय बित्ने छ, दिन राम्रा हुनेछन्,
पर्खाइका बादल हराएर जानेछन्।
कसैले त आउनेछन्, मलाई बुझ्नेछन्,
मनका हर चोटहरू हेरि मलिनो मेट्नेछन्।
तर यी सबै आशा म छाडिदिन्छु भो,
आँखा अघिल्तिर झुट्टा सपनाले गर्न थाल्यो धौ।
सत्य हेर्ने आँखा अब खोज्दै हिँड्छु म,
एउटा ऐना किनेर ल्याइदेऊ न त।
त्यो ऐनामा म आफ्नै अनुहार पढ्छु,
घाउ, खुसी, र सत्य सबै खुल्लै देख्छु।
अरूले नबुझ्दा पनि बुझ्ने साथी यही हो,
मनको एक्लोपन तोड्ने प्रतिविम्ब यही हो।
No comments:
Post a Comment