जीवन त अन्धकार गोरेटो जस्तै,
छिनमै देखिन्छ, छिनमै बिलाउँछ।
आजको प्रभात भोलि त सन्ध्या,
तर हृदयमा सपना झन् बल्जिन्छ।
हावा संगै उड्छन् आशा,
कहिले टुट्छन्, कहिले जोडिन्छन्।
वेदना बीचै पनि गुनगुनाउँछन्,
आगामीलाइ आलिङ्गन गर्छन्।
नदी जस्तै बग्छ समय,
पर्खेर बस्दैन कहिल्यै।
तर हरेक मोडमा उभिन्छ आशा,
फेरि उठ्न, फेरि अघि बढ्न।
संघर्ष हो जीवनको सत्य,
तर यसैमा चम्किन्छ उज्यालो।
क्षणभर भए पनि हरदम,
सपनाले कोर्छ भविष्यको गाथा।
No comments:
Post a Comment