अर्निकोको चित्रजस्तै तिम्रो मुहार,
रङ्गिन क्यानभासमा फुलेको बहार।
हेर्दा मात्रै पनि मन रमाउँछ,
बसन्तको आगमनको आभास गराउँछ।
तिम्रो बोली — तानसेनको धुन,
मनको वीणामा गुन्जन्छ हरपल सुन।
तिमी आयौ, यौवनको हृदयमा फूलझैं,
सपनाको सौन्दर्य बनी, शून्यमा धूलझैं।
तिम्रा आँखा — मुग्ध मोहित राजाहरू जस्तै,
भृकुटिमा बाण, अधरमा अमृत जस्तै।
तिम्री हाँसो — मुनालको पखेटा हो कि,
कञ्चनजङ्घा गुञ्जिने गीतजस्तो देखिन्छ कि।
तिमी आयौ — मुग़ल कालको कविता बनी,
सिंहस्थ जस्ता स्वर्णिम दिनहरू झल्काउनी।
मेरो जीवनमा प्रकाश झर्दै,
अशोकका अश्वहरू जस्तै निडर बन्दै।
गगनचुम्बी प्रेमको गाथा लेखौं,
तिमी माया बनी, म कवि झैँ लेख्दै।
दार्जिलिङको स्तम्भहरूजस्तै अमर बनौं,
तिमी सौन्दर्यकी देवि, म तिमीमा हराउँ।
No comments:
Post a Comment