तिमीलाई सम्झँदा जून बर्सन्छ मनमा,
न देखिने, न छुने, तर बग्ने धारामा।
कहिल्यै नबोलेका तिमी,
कहिल्यै नसुनेका म — तर कुरा सारा भयो।
तिम्रो हाँसो चुपचाप बज्छ,
मेरो नयनमा हल्का उज्यालो सज्छ।
सम्झनामा टपरी बन्छ,
र ती सम्झनाहरू चिया जस्तै पाक्छ।
साँझ पर्दा आकाश लजाउँछ,
मनको कुनामा तिमी फेरि रमाउँछौ।
तिमी नभए पनि साथ लागिरहने,
तिमी भित्र, म बाहिर, फेरि पनि जुरिरहने।
वर्षा छैन, तर पृथ्वी भिजेको छ,
मेरो मुटु त्यो हिलो भएको छ।
तिमी टाढा — यथार्थ, म यहाँ सपना,
तर प्रेमको गन्ध आज पनि छ पनापना।
No comments:
Post a Comment